  |
शब्द ॥ 67 ॥
शुक्लहंस शब्द
ॐ श्री गढ आल मोत पुर पाटण भुय नागोरी । म्हे ऊँड़े नीरे अवतार लियो ॥ अठगी ठंगण । अदगी दागण ॥ अगजा गञ्जण । ऊनथ नाथन ॥ अनू नवावन । काहिको मैं खैंकाल कीयो ॥ काही सुरग मुरादे देसां । काही दौरे दीयूँ ॥ होम करीलो दिन ठावीलौ । सहस रचीलो छापर नीबी दूण पुरूं ॥ गांम सुन्दरियो ,छीलै ,बल दीयो । छंदे मंदे बाल दीयो ॥ अजम्हे होता नागर बाड़ै । रैण ,थंभै गढ गागरणो ॥ कुँ कुँ ,कँचन,सोरठ ,मरहठ । तिलंगदीप ,गढ गागरणो ॥ गढ दिल्ली ,कञ्चन ,अरदूणायर । फिर फिर दुनिया परख लियों ॥ थटै भवणीयं ,अरु गुजरात । आछौ जाई सवा लाख ,मालबै ,परबत मांडु ,मांही ज्ञान कथूं ॥ खुरासाण ,गढ लंका ,भीतर गुगल खेऊं पैर ठयौ । ईडर कोट ,उजैणी नगरी ॥ कादा सिंधपुरी ,विश्राम लीयों । कांयरे सायरा गाजै बाजै घुरै घुर हरै करै इवाणी आप बलूं किंहिं गुण सायरा मीठा होता ॥ किंहिं अवगुण हुऔ खार खरुं । जद बासग नेतो मेर मथाणी ॥ समद बिरोल्य ढोयरणं । रेणायर डोहण पांणी पोहण ॥ असुरां बेधी करण छलूं । दशशिर का दश मस्तक छेदा । ताणूं । बाणूं लडू कलूं । सौखा बाणूं ऐक बखाणूँ ॥ जाका बहु परवाणू । निश्चय राखी तास बलूं ॥ राय बिसन से बाद न कीजै । कांय बधारो दैत्य कुलूं ॥ म्हेपण म्हेई थेपण थेई । सा पुरुषां की लच्छ कुलूं ॥ गाजै गुड़कै से क्यौं बीहै । जे झल जाकी सहस फणूं ॥ मेरे माय न बाप न बहण न भाई । साखण सैंण न लोक जणों ॥ बैकुण्ठे बिश्वास बिलंबण ॥ पार गिराये मात खिणे ॥ विष्णु विष्णु तूं भण रे प्राणी ॥ विष्णु भणन्ता अन्नत गुणुं । सहसे नांवे ॥ सहसे ठावे । सहसे गावें ॥ गाजे बाजे । हीरे नीरे ॥ गगन गहीरे । चवदा भवणे ॥ तिहूं त्रिलोके जम्बूदीपे सप्त पताले । अई अमाणो ॥ तत समाणो । गुरु फरमाणो । बहुपुर बाणो अइयां उइयां ॥ निरजत सिरजत । नान्ही मोटो जीया जूणी ॥ ऐती सास फुरन्ते सारूं । कृष्णी माया घन बरसंता ॥ म्हे अगिण गिणूं फुहारुं । कुण जाणे म्हे देव कुदेवौं ॥ कुण जाणे म्हे अलख अभेवा । कुण जाणे म्हे सुरनर देवा ॥ कुण जाणे म्हारा पहला भेवा । कुण जाणे म्हे ज्ञानी के ध्यानी ॥ कुण जाणे म्हे केवल ज्ञानी । कुण जाणे म्हे ब्रह्मज्ञानी । कुण जाणे म्हे ब्रह्मचारी ॥ कुण जाणे म्हे अल्प अहारी । कुण जाणे म्हे पुरुष के नारी ॥ कुण जाणे म्हे बाद बिबादी । कुण जाणे म्हे लुब्ध सवादी ॥ कुण जाणे म्हे जोगी के भोगी । कुण जाणे म्हे आप संजोगी ॥ कुण जाणे म्हे भावत भोगी । कुण जाणे म्हे लील पति ॥ कुण जाणे म्हे सूम के दाता । आप ही सूमर आप ही दाता ॥ आप कुसती आपै सती ॥ नव दाणों निरवंश गुमायो । कैरव कीया फती फती ॥ राम रुप कर राक्षस हड़िया । बाण कै आगे बण चर जुड़िया । तद म्हे राखी कमल पति ॥ दया रूप म्हे आप बखाणां । संसार रूप म्हे आप जती ॥ छोल बीया म्हे तपी तपेश्वर छोलब कीया फती फती ॥ राखण मतां तौ पड़दै राखां । ज्यूँ दाहै पान बणास पती ॥ |
| Developed By : iNet Bussiness Hub | |